“Flamuri kuq e zi nuk është kërcënim për Malin e Zi dhe askush nuk mund ta trajtojë identitetin shqiptar si problem për t’u zgjidhur.”
Kështu është shprehur kryetari i Shoqatës “Jehona e Malësisë”, Zef Berishaj, duke reaguar ashpër ndaj çdo përpjekjeje për të kufizuar shfaqjen e simboleve kombëtare shqiptare në trevat ku shqiptarët kanë jetuar brez pas brezi.
Sipas Berishajt, shqiptarët nuk janë ardhacakë, as mysafirë dhe as komunitet që duhet të kërkojë leje për të dëshmuar identitetin e vet kombëtar.
“Shqiptarët janë pjesë historike dhe autoktone e këtyre trojeve. Flamuri kuq e zi për ne nuk është thjesht një copë pëlhure. Është histori, është kujtesë, është gjak i derdhur, është krenari dhe është identitet”, ka deklaruar ai.
Berishaj thekson se një shtet që pretendon të jetë demokratik dhe evropian nuk duhet të frikësohet nga simboli kombëtar i një pjese të qytetarëve të tij.
“Mali i Zi nuk ka nevojë të mbrohet nga flamuri shqiptar. Ka nevojë të çlirohet nga mendësia se një shtet bëhet më i fortë duke ua zvogëluar identitetin qytetarëve të vet.”
Ai ka kritikuar ashpër çdo qasje që e paraqet shqiponjën dykrenare si sfidë ndaj shtetit.
“Është e turpshme që në një shtet që deklarohet multietnik të ketë shqetësim sa herë që shqiponja dykrenare valon në trojet shqiptare. Shqiponja nuk kërcënon askënd. Ajo vetëm na kujton kush jemi dhe nga vijmë.”
Sipas tij, krenaria shqiptare dhe lojaliteti ndaj shtetit nuk janë në kundërshtim me njëra-tjetrën.
“Ne respektojmë shtetin ku jetojmë, por nuk do të heqim dorë nga identiteti ynë. Nuk mund të kërkohet besnikëri duke kërkuar harresë. Nuk mund të ndërtohet bashkëjetesa duke poshtëruar simbolet dhe kujtesën e një populli.”
Berishaj ka një mesazh të qartë për autoritetet në Podgoricë:
“Mos u merrni me flamurin shqiptar. Merruni me ndërtimin e një shteti ku shqiptari ndihet i barabartë, i respektuar dhe krenar për identitetin e tij.”
Ai shton se forca e një shteti nuk matet me numrin e flamujve që ndalon, por me aftësinë për të respektuar diversitetin dhe identitetin e qytetarëve të tij.
“Një shtet i sigurt në vetvete nuk trembet nga flamuri i një populli. Përkundrazi, e respekton atë. Sepse flamuri kuq e zi nuk kërcënon Malin e Zi. Ai dëshmon se shqiptarët janë këtu, kanë qenë këtu dhe do të jenë këtu.”
Ja postimi plotë:
Mali i Zi nuk ka nevojë të mbrohet nga flamuri shqiptar. Ka nevojë të mbrohet nga ideja se një shtet bëhet më i fortë duke ua bërë qytetarëve të vet më të vogël identitetin.
Është vështirë të flitet për pjekuri demokratike, standarde evropiane dhe karakter multietnik, e pastaj të shfaqet një shqetësim pothuajse shtetëror sa herë që shqiponja dykrenare valon mbi vendbanimet shqiptare. Një shtet serioz nuk e ngatërron krenarinë kombëtare të qytetarëve të vet me sfidimin e sovranitetit të tij.
Madje, do të ishte një kompliment tepër i madh për fuqinë e një flamuri të besohej se dy ngjyra — e kuqja dhe e zeza — mund të trazojnë themelet e një republike të tërë.
Nëse Mali i Zi dëshiron të sillet si shtet evropian, duhet të kuptojë një parim elementar të Evropës moderne: lojaliteti ndaj shtetit nuk ndërtohet duke kërkuar heshtjen e identiteteve, por duke u garantuar atyre dinjitet.
Shqiptarët nuk janë mysafirë që duhet të kërkojnë leje për kujtesën e tyre kombëtare. Ata janë pjesë historike dhe autoktone e hapësirave ku kanë jetuar brez pas brezi. Flamuri kuq e zi, për ta, nuk është dekor ceremonial që nxirret sipas humorit të administratës; është simbol i një identiteti që ekzistonte shumë përpara shumë prej burokracive që sot përpiqen ta disiplinojnë.
Prandaj Podgorica duhet ta kuptojë se autoriteti i shtetit nuk demonstrohet duke matur shtizat e flamujve, duke numëruar shqiponjat apo duke përcaktuar se sa centimetra identitet kombëtar mund t’i lejohen një komuniteti.
Kjo nuk është fuqi shtetërore. Është pasiguri e veshur me uniformën e autoritetit.
Shtetet e mëdha në kulturën e tyre politike nuk tremben nga simbolet e pakicave; i mbrojnë ato. Nuk kërkojnë qytetarë pa identitet; kërkojnë qytetarë të barabartë. Dhe mbi të gjitha, nuk e shohin diversitetin si një lëshim që shumica ia bën pakicës, por si një detyrim që shteti ua ka të gjithë qytetarëve të tij.
Mali i Zi duhet të zgjedhë vetë se çfarë dëshiron të dëshmojë: se është një demokraci evropiane mjaftueshëm e sigurt për të respektuar identitetin shqiptar, apo një shtet aq i pasigurt sa të hyjë në debat politik me një flamur.
Sepse flamuri kuq e zi nuk kërcënon Malin e Zi.
Përkundrazi, mënyra se si Mali i Zi sillet përballë tij tregon shumë më tepër për shtetin sesa për flamurin.
Shoqata “Jehona e Malësisë”
Kryetar,
Zef Berishaj
