DOSSJER!SHKRUAN: AZGAN HAKLAJUÇK-JA – EPILOGU I ÇLIRIMIT!PARLAMENTI – ZËRI I LIRISË!Ka histori që shkruhen me bojë.
Ka histori që shkruhen me penë.
Ka histori që shkruhen në libra.
Por ka edhe histori që, përpara se të shkruhen në libra, shkruhen me dhimbje, sakrificë dhe gjurmë të pashlyeshme në ndërgjegjen e një populli.
Historia e Kosovës është një prej tyre.
Ajo nuk lindi dje.
Nuk filloi me një datë.
Nuk u krijua me një dekret.
Ajo u ushqye për breza me kujtesën e një populli që nuk pranoi të dorëzohej.
Në ditët kur nata dukej e pafundme, kur frika trokiste në çdo derë dhe kur liria dukej si një horizont tepër i largët, nga gjiri i këtij populli doli Ushtria Çlirimtare e Kosovës.
UÇK-ja nuk erdhi nga jashtë historisë.
LINDI NGA DHIMBJA.
LINDI NGA QËNDRESA.
LINDI NGA POPULLI.
HYRI NË HISTORI.
Ajo mbajti mbi supe plagët e një shoqërie të tërë dhe i dha zë një aspirate që kishte jetuar gjatë në ndërgjegjen e Kosovës:
LIRISË.
🔥 UÇK-JA – EPILOGU I ÇLIRIMIT!
UÇK-ja ishte forca çlirimtare që e çoi luftën e Kosovës drejt epilogut të saj historik.
Por pas saj qëndronte një histori e gjatë:
Qëndresa e nënave.
Lotët e baballarëve.
Fëmijëria e ndërprerë.
Burgjet.
Dëbimet.
Dhuna.
Varret pa emër.
Shtëpitë e djegura.
Familjet e shpërndara.
Dhe mbi të gjitha:
NJË POPULL QË NUK U DORËZUA.
Kur historia trokiti në derën e fundit, Kosova nuk kishte më luksin e heshtjes.
Dhe bijtë e saj dolën.
Dolën me atë që kishin:
me zemër,
me besë,
me guxim,
me sakrificë.
Dhe kur erdhi ora e madhe:
UÇK-JA I DOLI ZOT KOMBIT.
🌅 AGU I LIRISË!
Pastaj erdhi ai çast kur nata nisi të çahej.
MBI KOSOVË U SHFAQ AGU I LIRISË.
Drita e parë e një dite të re po lindte mbi një tokë me shumë sakrificë e vetëmohim, të larë me gjak e lot
Nuk ishte më vetëm ëndrra.
Ishte shpresa që po bëhej realitet.
Ishte momenti kur një popull, pas një nate të gjatë historike, nisi ta shihte dritën.
Dhe kur lufta çlirimtare arriti në fundin e saj historik, UÇK-ja u bë epilogu i çlirimit, mbyllja e kapitullit të luftës dhe hapja e rrugës drejt një epoke të re.
Nga qëndresa te lufta.
Nga lufta te çlirimi.
Nga çlirimi te Republika.
Nga Republika te institucionet e lirisë.
Kjo është rrjedha që duhet ruajtur në kujtesën kombëtare.
Jo për ta kthyer të shkuarën në urrejtje.
Por për të mos lejuar që sakrifica të shndërrohet në harresë.
🇽🇰 REPUBLIKA – PROLOGU I LIRISË!
Republika e Kosovës nuk duhet ta harrojë rrugën që e solli deri këtu.
Sepse pas çdo institucioni që shohim sot, ka një histori.
Pas flamurit, ka sakrificë.
Pas shtetit, ka një rrugë.
Pas lirisë, ka njerëz që dhanë gjithçka.
UÇK-ja dhe Republika e Kosovës janë bija të historisë së re shqiptare:
njëra e lidhur me luftën dhe çlirimin;
tjetra me shtetin, institucionet dhe përgjegjësinë për ta ruajtur lirinë.
Prandaj Republika nuk është pronë e një partie.
Nuk është pronë e një qeverie.
Nuk është pronë e një mandati.
REPUBLIKA ËSHTË PËRGJEGJËSI E PËRBASHKËT.
Dhe kjo përgjegjësi fillon me kujtesën.
NËSE UÇK-JA I DOLI ZOT KOMBIT,
KUSH DO T’I DALË ZOT HISTORISË SË SAJ?
Kjo është pyetja që nuk mund të shmanget.
Përgjigjja nuk është hakmarrja.
Nuk është mohimi i drejtësisë.
Nuk është mohimi i përgjegjësisë individuale.
PËRGJEGJËSIA INDIVIDUALE DUHET TË MBETET INDIVIDUALE.
Një individ gjykohet për veprimet e tij por gjithmonë me prova bindëse të pakontestusra.
Një popull nuk mund të gjykohet për ekzistencën e tij.
Një krim duhet të provohet.
Një përgjegjësi duhet të individualizohet.
Por historia e një lufte çlirimtare nuk mund të fshihet nga kujtesa vetëm sepse, pas luftës, individë përballen me procese gjyqësore ndonëse pa prova bindëse.
Prandaj Kosova duhet ta mbrojë historinë e saj:
me prova,
me dokumente,
me arkiva,
me dëshmi,
me akademinë,
me arsimin,
me kulturën,
me diplomacinë,
me institucionet.
Sepse:
DREJTËSIA KËRKON PROVA.
HISTORIA KËRKON DOKUMENTE.
REPUBLIKA KËRKON PËRGJEGJËSI.
PAQJA KËRKON KUJTESË.
🇽🇰 PARLAMENTI I LIRISË DUHET TË FLASË!
Kuvendi i Kosovës nuk mund të jetë vetëm dëshmitar i historisë.
Ai duhet të jetë mbrojtës institucional i kujtesës së Republikës.
Sepse Parlamenti i Lirisë nuk lindi në boshllëk.
Ai lindi pas luftës.
Lindi mbi themelet e sakrificës.
Lindi nga një Kosovë që kishte kaluar nëpër dhunë, dëbime, burgje, masakra dhe luftë.
Prandaj Kuvendi duhet të ketë kurajën institucionale të thotë:
UÇK-JA ËSHTË PJESË E HISTORISË SË LIRISË SË KOSOVËS.
Dhe kjo histori duhet të ruhet me ligj.
Jo si propagandë.
Jo si hakmarrje.
Jo si kult politik.
Por si kujtesë shtetërore dhe kombëtare e dokumentuar.
⚖️ VOTOJENI LIGJIN!
Prandaj sot, në emër të kujtesës, në emër të sakrificës dhe në emër të brezave që do të vijnë:
KUVENDI I REPUBLIKËS SË KOSOVËS DUHET TË VOTOJË LIGJIN.
Një ligj që mbron kujtesën historike të luftës çlirimtare.
Një ligj që dokumenton dhe ruan dëshmitë e luftës.
Një ligj që mbron arkivat, dëshmitë, emrat dhe historinë e viktimave.
Një ligj që garanton se historia e UÇK-së nuk do të shkruhet nga propaganda, por nga:
DOKUMENTET.
ARKIVAT.
DËSHMITË.
FAKTET.
INSTITUCIONET E REPUBLIKËS.
Sepse ajo që nuk dokumentohet, rrezikon të harrohet.
Ajo që harrohet, rrezikon të shtrembërohet.
Dhe ajo që shtrembërohet, një ditë mund t’u mohohet brezave.
Prandaj:
VOTOJENI LIGJIN!
🇦🇱 NGA UÇK-JA TE PARLAMENTI I LIRISË!
UÇK-ja i doli zot Kosovës në ditët e luftës.
Sot Republika duhet t’i dalë zot historisë së saj.
UÇK-ja hapi rrugën e çlirimit.
Republika e institucionalizoi lirinë.
Kuvendi është zëri i kësaj Republike.
Prandaj zinxhiri historik është i qartë:
QËNDRESA – UÇK-JA – ÇLIRIMI – REPUBLIKA → PARLAMENTI I LIRISË – PËRGJEGJËSIA PËR TË ARDHMEN.
Kjo është rrjedha që duhet të ruajmë.
Jo për t’u kthyer në luftë.
Por për të mos harruar pse u bë lufta dhe si u fitua liria.
🕊️ JO HAKMARRJE – POR E VËRTETA!
Ne nuk kemi nevojë të mohojmë drejtësinë për të mbrojtur historinë.
Nuk kemi nevojë të mohojmë dhimbjen e askujt për të dëshmuar dhimbjen tonë.
Por kemi të drejtë të themi:
VIKTIMA NUK MUND TË BARAZOHET MORALISHT ME AGRESORIN.
Një individ duhet të përgjigjet për veprimet e tij.
Por një popull nuk mund të vendoset në bankën e të akuzuarit për vetë ekzistencën e tij.
Një luftë për çlirim nuk mund të vendoset mekanikisht në të njëjtën peshore morale me një politikë shtetërore të dhunës, dëbimit dhe shtypjes.
Kjo nuk është thirrje për hakmarrje.
Është thirrje për drejtësi të mbështetur në prova dhe histori të mbështetur në dokumente.
Sepse pa të vërtetën, drejtësia mbetet e cunguar.
Dhe pa kujtesën, paqja bëhet e brishtë.
🤝 BESËLIDHJA E KOHËS SË PAQES!
Prandaj sot na duhet një tjetër Besëlidhje.
Jo një Besëlidhje për luftë.
Por një Besëlidhje për paqe.
Një Besëlidhje e kujtesës.
Një Besëlidhje e përgjegjësisë.
Një Besëlidhje e institucioneve.
Një Besëlidhje e kulturës.
Një Besëlidhje e diplomacisë.
Një Besëlidhje e shtetit.
Një Besëlidhje për të mos harruar.
Sepse:
UÇK-JA I DOLI ZOT KOMBIT NË DITËT E LUFTËS.
Tani është koha që:
KOMBI T’I DALË ZOT HISTORISË SË UÇK-SË NË DITËT E PAQES.
Jo me urrejtje.
Me të vërtetën.
Jo me hakmarrje.
Me drejtësi.
Jo me harresë.
Me kujtesë.
Jo me përçarje.
Me përgjegjësi.
Dhe jo me nostalgji për luftën.
Me vendosmëri për të mbrojtur paqen.
🕊️ HISTORIA NUK MBAROI KUR PUSHUAN ARMËT!
Historia nuk mbaroi atë ditë kur pushuan armët.
Aty filloi një tjetër betejë:
Beteja për kujtesën.
Beteja për dinjitetin.
Beteja për shtetin.
Beteja për të vërtetën.
Beteja për paqen.
Kjo betejë nuk fitohet me zhurmë.
Fitohet me dije.
Nuk fitohet me mllef.
Fitohet me dokumente.
Nuk fitohet me përçarje.
Fitohet me bashkim.
Nuk fitohet duke iu kthyer luftës.
Fitohet duke mbrojtur paqen.
Sepse:
PAQJA NUK ËSHTË HARRESË.
PAQJA ËSHTË PËRGJEGJËSI.
🏛️ DHE KËTU QËNDRON LAVDIA!
Lavdia e një populli nuk është vetëm se ka ditur të luftojë.
Lavdia është se, pasi ka kaluar përmes zjarrit, ka ditur të ndërtojë.
Se pasi ka qarë të rënët, ka ditur të ngrejë flamurin.
Se pasi ka parë shtëpitë e djegura, ka ditur të ndërtojë shtëpi.
Se pasi ka parë varre, ka ditur të ndërtojë shkolla.
Se pasi ka njohur dhunën, ka zgjedhur shtetin e së drejtës.
Se pasi ka fituar lirinë, ka zgjedhur paqen.
Kjo është fitorja e vërtetë.
Jo vetëm të çlirohesh.
Por të dish ta ruash çlirimin.
Jo vetëm të fitosh luftën.
POR TË FITOSH PAQEN.
🇽🇰 E KEMI FITUAR LUFTËN.
TANI DUHET TË FITOJMË PAQEN.
Ky është mesazhi ynë.
Ky është amaneti i brezave.
Ky është detyrimi ndaj të rënëve.
Dhe kjo është përgjegjësia ndaj brezave që do të vijnë.
UÇK-JA – EPILOGU I ÇLIRIMIT.!
REPUBLIKA – PROLOGU I LIRISË.
PARLAMENTI – ZËRI I LIRISË.
Dhe mbi të gjitha:
AGU I LIRISË U BË DRITË E REPUBLIKËS.
Historia vazhdon.
Jo për të kthyer luftën.
Por për të mos harruar pse erdhi paqja.
Jo për të gjykuar një popull.
Por për të mbrojtur të drejtën e tij për ta treguar historinë mbi bazën e fakteve.
Jo për të zëvendësuar drejtësinë.
Por për të mos lejuar që drejtësia të ngatërrohet me harresën historike.
Dhe kur të vijë dita që brezat e rinj të pyesin:
“ÇFARË ISHTE UÇK-JA”?
Përgjigjja nuk duhet të jetë vetëm një datë.
As vetëm një emër.
As vetëm një uniformë.
Përgjigjja duhet të jetë historia e një populli që, në çastin më të vështirë, nuk pranoi të dorëzonte shpresën.
Një popull që kaloi përmes dhimbjes.
Një popull që i dha lirisë bijtë e vet.
Një popull që pa agimin pas natës.
Një popull që ndërtoi Republikën mbi rrënojat e luftës.
Dhe një popull që sot duhet të dëshmojë se di ta mbrojë atë që fitoi.
UÇK-JA I DOLI ZOT KOMBIT.
TANI KOMBI, PARLAMENTI DHE REPUBLIKA T’I DALIN ZOT HISTORISË SË UÇK-SË.
VOTOJENI LIGJIN!
E KEMI FITUAR LUFTËN.
TANI DUHET TË FITOJMË PAQEN.
🇦🇱 KJO NUK ËSHTË VETËM E SHKUARA JONË.
ËSHTË PËRGJEGJËSIA JONË NDAJ SË ARDHMES.
