Shkruan:
Taxhudin Hamidi
“E të cilët kumtuan shpalljet e Allahut dhe i frikësoheshin Atij e askujt tjetër përveç Tij. Allahu mjafton si llogaritës”. ( Kuran , Al Ahzab : 39)
Njeriu në momentin kur kompleton frikën me Allahun Krijuesin e Gjithësisë në atë moment fillon të reduktohet frika dhe pamundësia me frikën fiktive dhe komplikimet e njerëzve sikur lloji i tij.
Pra frika nga Allahu xh.sh është metotologjia e besimit të drejtë sipas rregullave fetare.
Pra ndryshe frikë – respekt ose frikë ndëgjueshmëri ndaj ligjeve dhe urdhërave të Ligjëvënësit -Allahut xh.sh. .
Kur arrinë besimtari të kopmletojë këtë kusht të Frikë – Respektit ai në këtë situatë fiton benifite hynore ku nuk mundet asnjë fuqi e jashtme apo degjenerues të pushtojë mendjen e tij apo të nxit pasionet e tij kah rruga e devijimit.
Në fakt atëherë kur reduktohet frika ndaj Allahut xh.sh. në këtë fazë fillon kërcënimi dhe sulmi nga çdo llojë force qoft matriale , kuptimore apo fizike që ka autorë dhe akter njeriun.
Pra një element antiforce por në këtë rast manifestohet burim i frikës fiktive si rezultat i largimit nga rruga e hidajetiti apo distanicim nga zbatimi i urdhërave dhe obligimeve fetare.
Nëse njeriu i frikohet Allahut xh.sh me normat fetare, si është përcaktuar, me shartet e fesë islame, njeriu i mjafton, mbrojtja e Zotit nga elemente destruktive dhe aparte të shtetit të cilat mundohen apo kanë për synim indoktrimnimin e të rinjëve përmes lojrave të ndryshme apo direkt përmes dhunës dhe arestimtimit ( jo ligjor).
Kjo metodë e besimit dhe respektimit të fuqisë hynore e mbron njeriun nga fenomene të ndryshme njerzore dhe jo njerzore, të cilat atakojnë lirinë dhe vullnetin e njeriut dhe sekuestrojnë planin e ardhmërisë të rinisë – student në një vend.
Zoti e paralajmëron Muhamedin Alejhiselam për Ajtit 39 të Kaptinës Al Ahzab (e të cilët kumtuan shpalljet e Allahut) se të gjithë Pejgamberët të cilat kanë qenë të obliguar të kuptojnë ligjin Tim kanë qenë të sulmuar dhe janë paraqitur vështirsi sporadike, por identiteti i profetëve dhe puna e tyre është mbrojtur duke treguar konsistencë dhe këmbëngulje në misionin e tyre të shenjtë.
Asnjë mekanizëm të quajtur “force” nuk ka mundësinë të përballojë vizavi misionit të shenjtë hynor i cili ka për synim ngritjen e lirisë dhe të avancimit të të drejtave njerzore, në fakt të rinisë -studentëve.
Metodologjia e pejgamberëve ka treguar një elment pedagogjik dhe një akademi të re të lidershipit sespe atyre nuk u bë përshtipje asnjë pengesë e njerëzve,(Taberi) maltretim , prozhmim , dhunë apo ndryshe thënë, dhuna e njerëzve nuk ka zvogëluar lëvizjen , idenë, projektin dhe palatformën e tyre drejtë çlrimit nga diktatura apo nga mosbesimi i cili dhuron dritë dhe përparim.
Ata aknë ushqyre bindje të thellë dhe njëkohësisht të paluhatshëm se nëse janë në kërkim të rrugës së drejtë nuk ekziston fuqi e cila mundet të i mashtorjë, shantazhojë apo të i frikësojë ata në palnin e tyre të drejtë dhe të kthymit të sigurisë njerzore.
Prononcimi i Ibn Kethirirt hap derën e një hermeneutike dhe interpretimi të ri ku deklaron: “se ata që kanë marrë misionin e kumtesës së rrugës së lirisë dhe çlirimit këtë mesazh e kanë mbajtur duke e ngritur dhe duke e sinkronizuar me emanet dhe besim”.
Nëse kan neglizhuar apo kan tradhëtuar, kanë besur, se tradhtojnë emanetin e Zotiti të Gjithësisë.
Pra ky mision ka pasur për devizë një pohim të njohur:
Si do të i them Zotit në ditën e kijametiti – të llogarisë, Zoti i Gjithësisë u frikova nga robi Yt , dhe nuk iu frikova Krijuesit të Gjithësisë ose u largoba nga zbatimi urdhërave fetare.
Ky botkuptim ka luajtur një rol jashtëzakonisht të madh dhe ka sjellë sukse në rafshin e betejave të ndryshme, qoftë politike apo ekonomike dhe luftarake.
PËRGJEGJËSIA E DIJETARËVE
Përgjegjësia e dijetarëve nuk është thejshtë vetëm shpjegimi dhe komentimi i ligjeve njerëzve.
Por , e rëndësishme është sqarimi i nevoajve dhe halleve të tyre.
Pra nuk është vetëm këshilla dhe instruksione leksikore por , mbrojtja e të drejtave të tyre sipas ligjit dhe konventave botrore.
Pra, moslejimi i transformimit të urdhërave aktuale me fuqinë e argumentimit demagogjik për të heshtur zërin briljant të hakit-vëretetës,në këtë moment të studentëve.
Pra ndonjëherë krijohet manipulim edhe me kredon e ligjit si p.sh., çdo gjë që e lejon ligji nuk duhet të konsiderohet e drejtë dhe çdo gjë që urdhëron pushteti (***) nuk është obligim blanko për zbatim .
Nuk është urtësi, heshtja ndaj gabimit që e kultivon në momente të caktura bartësi i pushtetit kalimtarë.
Ndodhë ndonjëherë që e paverteta të thuhet me gjuhën e dijes dhe të vërtetës , pra me masa shkencës dhe arogancës jo për të qetësuar situatën e shqetësuar dhe mosgadishmëria për të pranuar gabimin.
Në fund të kujtojmë urdhërin presedencial që iu bë dikur Myftiut të Tunisit.
Myftiut të Tunisit iu bë një urdhër nga Kabneti presidencial i njohur në historinë e protokolleve të kabinetit presedencial.
Ai urdhëroi Myftiun e Tunisit , al Shejkh Tahir Bin Ashura të dal me Fetva para popullit për të anuluar Ramazanin për puntorët në emër të zhvilli.it dhe reformave në shtetin e Tunisit.
Myftiu i Tunisit doli para ekranit në lajmet qëndrore të mbrëmjes dhe tha:
” Allahu ka thënë të vërtetën ndërsa Eburgiba po gënjen”.
Pra ate që dëshiron Eburgiba nga unë si Myfti i vendit paraqet blasfemi ndërsa plani i tij në lidhje me projektin zhvillimor në vend nuk mundet të anulojë ligjin e Ramazanit.
Pra projektet që janë primare dhe me interes universal fetar nuk mundet të i anulojë dhe rëzojë një projekt me intenca fragmentare dhe të pjesërishme.
Çdoherë kur plani i ligjeve të Zotit qëndron mbi projektet njerzore mundet të presim bereqet dhe suksesë të llojit afatgjatë dhe të përgjithshëm.
P.sh. një shtyllë elektrike që përçon rrimën nga një vend në vendi tjetër është i dobishëm por nuk mundet të zë vendin e Diellit.
Një qendër e instalimit të ujit është i dobishëm por nuk mundet të zë vendin e lumenjëve në gjith gjeografinë e tokës.
Gjithashtu një vazë me lule është për të u përshëndetur por nuk mundet të zë rolin e luleve në fusha dhe male në gjith botën.
Zoti në Kuranin Fisnik thotë:
” Edhe nëse mundoheni të numroni nimetet e Zotit nuk do të mundeni të i numroni”.
( xhxhxh!)
