Patriotizmi nuk matet me fjalë, por me vepra. Dhe vepra më e fortë e një shqiptari në mërgim është kthimi te rrënjët. Agron Dedivanaj, atdhetar nga Trieshi i Malësisë së Madhe, edhe pse jeton dhe vepron në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ka zgjedhur të ngrejë kalanë e tij në vendlindje, mbi tokën e të parëve – një akt i pastër besnikërie ndaj atdheut.
Edhe pse rrugët e jetës e çuan në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, zemra e tij nuk u largua kurrë nga Trieshi. Ajo rrahu gjithmonë aty, mes gurëve të malit, mes varreve të të parëve, mes historisë që nuk lejohet të harrohet.
Kur ndërtoi këtë kala në vendlindje, Agron Dedivanaj nuk ngriti vetëm mure, ai ngriti dinjitetin e mërgatës shqiptare.
Në çdo gurë të kësaj shtëpie ka mall, sakrificë dhe lot mërgimi. Në çdo prag është një përkulje ndaj prindërve, gjyshërve dhe brezave që mbajtën gjallë shqiptarinë në kohë shumë më të vështira. Ky themel është dëshmi se Trieshi nuk braktiset, se Malësia nuk shitet dhe se atdheu nuk harrohet, pavarësisht sa larg të çojnë rrugët e botës.
Në një epokë ku shumë i kthejnë shpinën vendlindjes, Agron Dedivanaj u kthye me vepra. Ai zgjodhi të mos jetë thjesht vizitor në tokën e të parëve, por pronar i përgjegjshëm i kujtesës kombëtare. Ky është patriotizëm i heshtur, por i pathyeshëm; patriotizëm që nuk bërtet, por që rrënjoset thellë.
Trieshi ka lindur burra që nuk ikin nga historia, por e mbajnë mbi supe. Dedivanaj është një prej tyre. Shtëpia e tij në vendlindje është fener për brezat që vijnë, thirrje e qartë se shqiptari jeton ku të dojë, por kthehet gjithmonë aty ku i rreh zemra.
Sepse atdheu nuk është vetëm një vend në hartë. Atdheu është vendimi për t’u kthyer. Dhe Agron Dedivanaj e ka marrë këtë vendim me zemër, me nder dhe me dashuri të pakushtëzuar për tokën shqiptare.
Në një kohë kur shumë harrojnë prej nga kanë ardhur, Agron Dedivanaj bëri zgjedhjen e burrave të mëdhenj: të investojë jo vetëm mundin, por edhe zemrën në Triesh.
Kjo kala nuk është thjesht ndërtim guri e betoni, ajo është simbol qëndrueshmërie, një flamur i ngritur në heshtje, që thotë qartë: këtu jam, këtu mbetem, këtu është atdheu im.
Bir i një treve që kurrë nuk u përkul, Dedivanaj bart në vete frymën e Malësisë – krenarinë, besën dhe qëndresën.
Agron Dedivanaj nuk e përdor atdhetarinë si slogan. Ai e jeton atë. Ai dëshmon se shqiptari i vërtetë nuk e shet rrënjën, nuk e harron gurin e pragut dhe nuk e lë Trieshin në mëshirë të harresës. Në çdo tullë të asaj shtëpie është një betim: Malësia jeton, Trieshi nuk shuhet.
Historia do t’i mbajë mend ata që ndërtuan, jo ata që shkatërruan, ata që u kthyen, jo ata që u shkëputën. Dhe Agron Dedivanaj është ndër ata burra që e kthyen mundin e mërgimit në forcë për vendlindjen, duke e bërë atdheun më të fortë me vepra konkrete.