Shkruan : Taxhudin Hamidi
Është dëbuar nga “vetmia” ne botën e sprovave!
Kur njeriu dëbohet nga gjendja e artikujve të fesë
fiton egzodusin e viryteve njerzore.
A mjafton një (sexhde) porosi me vendim konkret ekonomik e cila do të zbulojë të fshehtën.
Me ate do të shpëtojë.
Njeriu duhet të jetë pa asgjë.
Koment:
pa hapsirën e haramit.
Jo me konotacion të fakirit mistik i cili në sufizëm nënkupton pavarsinë edhe nga Zoti.
Që al Muzafar Farmaisi , thotë se fakir është ai i cili posedon pavarsinë edhe nga Zoti.
( HIF- MMSH, faq.367)
Pra neve në ambijentin shqiptarë muk na duhet një koment i fesë me konotacion fakiri të elaborimit mistik heterogjen dhe sufizmit eklektik.
Sepse kjo filozofi mistike heterogjene e lidh bindjen shqiptare me sufizmin kristian , hindus dhe të Calkutës.
Traktati i aktivitetit humanitar të Nënë Tereza ka formuar ambijent botrorë të religjiozitetit mistik të pavarur nga identiteti religjioz krishter dhe islamik.
Ky ambijent humanitar u formua me kombinimin të sufizmit hindus.
Andaj mistika dhe sufizmi i Nënë Terezës kaloi në identitetit shqiptarë me forma epike letrare sepse nuk i ndihmonte mendjes progresive të prosperitetit mendorë të shtrirë nga periudha ’68, 81, e deri dek ajo pas luftave seriale të shkaktuar nga sindromi jugosllav.
Popullit shqiptarë i mjafton filozofija e islamit të normalizuar me ligjin e abdestit, namazin, zeqatit dhe moralin mendor të shëndoshë.
Kur filozofija fetare islame promovon faktikumin e nevojës për dije dhe punë.
Sepse dija studize islame fton punën ndërsa puna islame fton lirinë dhe drejtësinë.
M.M.Shaarawi-Egipt, publicis i hermeneutikës tefsirologjike me disa frekuenca dhe seanca sufiste të përqëndruara në kuran do të thotë:
Nëse rastis të takosh një studjues islam i cili ngjitet në Minber – katedra (mosc) xhamisë dhe thërret ithtarët e fesë në zuhd- misticizëm ndërsa ata vuajnë nga tranzicioni dhe vështirsia ekonomike, kupto se ai është një tradhëtarë në anën e companive që hazardojnë fatin e popullit.
Pra është një kriminel i veshur me rroba të prijisit fetarë.
Në periudhën e Khalifit Omer do të lexoni se ai dëboi nga faltorja – xhamia individin që pretendonin fakirin njeriun e varfër mistik i cili qëndron në pozicionin as në hajr as në sherr.
Një mistik, Omeri do ta vërrej mbi mbeturinat duke kërkuat ushqim.
Ai iu drejtua dhe i tha:
Mos na vra fenë, Zoti të mallkoftë.
Pra Khalifa Omer kerkoi nga mistiku të organizojë jetën e tij me aktivitete produktive që do të garantojnë finansa dhe mjete të mjaftueshme për një jetë të lumtur dhe dinjitoze.
Khalifi Omer kursente edhe vajin e gurit për të siguruar rrogat administratorëve.
Khaifi Omer është i pari i cili kërkoi që çdo shtëpi të posedojë Numrin e kapisë – derës së shtëpië që në formën më të shpejtë të distribuojë rrogat e puntorëve, ndihmat e ndryshme etj.
Pra si sot që janë Kartelat Bankare.
Akoma në shoqërinë tonë kemi familje që nuk posedojnë Kartela Bankare dhe kjo është një dëshmi kundër administratës së Khalifit të dtejtë islam Omet i Ibn Hatab.
Khalifi Omer do të zgjohej natën dhe nuk e zinte gjumi.
E shoqja e tij do të i thotë: Çka të ka ndodhur ?
Ai përgjigjej:
Frikohem!
Nga çka frikohesh?
Frikohem për jetimët, puntorët por edhe për kafshën e egër në malet e Irakut.
Kam marrë përgjegjësi dhe i frikohem ditës së llogarisë para Zotit të Madhërishëm.
Pra ky dokument nga periudha e Khalifit Omer na ofron shembullin më të mirë se si duhet të rruhen Fondet Publike dhe Sociale.
Ata janë të popullit që e duan vendin, punën dhe zhvillimin e kombëtarë.
Nuk janë për të u argalisur dhe për të hazarduar dhe për të u harxhuar për reprezentacione morbide dhe hedoniste.
Rasti i fundit të vjedhjes klasike të Bankës Shparkassa në Gjermani tronditi dhe tmerroi sigurinë finansiare në Evropë!
Çdo lidhje me fenomenin fakir paraqet një koment anti fetarë nga hemisfera mistike degutante dhe infantile.
Ibn Kajim nuk është i kënaqur me asnjë nga këta komente rreth fakirit edhe pse Qushajri në Riselen dhe Suhrawerdi në librin e tij mundohen te i arsyetojnë këta deklarata sufistike të mistikëve të këputur nga linja e ambojentit mendorë.
Kur është pa asgjë, atëherë ai është me të gjitha ( koment : me hajrin dhe hallallin).
Para 40 vite kam ruajtur një shpjegim të një dijetari – hoxhe nga Damasku.
Ai thonte se njeriu do të hyjë në xhenet me një Sexhde!
Koment : pra njeriu vazhdimisht duhet të kujdeset për sexhden e fundit …!
Dhe jo si shumë asket që i numrojnë ….deti në ekstazën e dehidrimit mendorë.
Namazi nuk është numër matematikorë!
Namazi është gjendje e vazhdueshme!
Pra besimi nuk është detyrim por është ekzistenca e njeriut përparimtarë dhe të zhvillimit të natyrshëm tradicional njetzorë.
(xhxhxh!)