Oxhaqet e gjatë të termocentralit bërthamor të Zaporizhia shkëlqejnë në distancë përtej rërës.Ukraina mund të jetë e famshme për tokën e saj të zezë të pasur, por nuk është shumë e dobishme pa ujë.
Qeveria ukrainase ka paralajmëruar se rusët kanë minuar një pjesë të termocentralit dhe mund ta hedhin në erë më pas.
Në një fushë me misër të ri, një fermer thotë se të korrat e tij mund të shkurtohen deri në dy të tretat.
“Nëse do të kishim ujë, nëse do të funksiononte vaditja, mund të kishim 10, 12 apo edhe më shumë ton misër në hektar, por pa të, do të jenë tre ose katër, ndoshta pesë, varet nga shiu”, tha ai.
Kjo është ogurzi jo vetëm për Ukrainën. Quhet shporta e bukës së botës. Shumë vende më të varfra varen nga eksportet e saj të drithërave tashmë të shkurtuara nga vështirësitë për ta dërguar jashtë.
Thatësira po prek edhe njerëzit e zakonshëm. Në qytetin e Marhanets, rrugët janë plot me njerëz që transportojnë kontejnerë drejt dhe nga stacionet e improvizuara të ujit. Jeta tani sillet rreth nevojës për të marrë ujë që po transportohet me kamion.
Rezervuari nuk është tani një mbrojtje natyrore kundër rusëve, pasi është avulluar deri në baltë.
Përgjatë tyre, termocentrali bërthamor është një prani e gjallë që kërcënon njerëzit këtu.
