Me rastin e 15-vjetorit të ndarjes nga jeta të Ismail Mehmetit, i njohur si Komandant Fisheku, Luan Veliu ka ndarë një monolog përkujtimor, në të cilin ndërthuren dhimbja për humbjen e tij, krenaria për veprën historike dhe shqetësimi për ruajtjen e kujtesës kolektive të Sërmnovës.
Në shkrimin e tij, të titulluar „15 vjet pa Ismail Mehmetin – Fisheku i luftërave, Begu i Kosovës dhe Ismaili i Sërmnovës“, Veliu rikujton figurën e Ismail Mehmetit si një personalitet që la gjurmë në historinë e vendit dhe në kujtesën e njerëzve që e njohën dhe bashkëvepruan me të.
Ai vë në pah rëndësinë historike të Sërmnovës, duke rikujtuar rolin e saj në procesin e Pajtimit të Gjaqeve, pritjen e mijëra e mijëra vizitorëve dhe mysafirëve, aksionin humanitar „Familja ndihmon familjen“, si dhe grumbullimin e barnave për nxënësit dhe studentët e helmuar në Kosovë.
Përmes një varg pyetjesh drejtuar vetes, autori reflekton mbi identitetin historik të Sërmnovës dhe vlerat që dikur e bashkonin komunitetin. Ai e përshkruan vendlindjen si një hapësirë me tri vula historike: Pajtimin, Burgosjen dhe Luftërat Çlirimtare.
Megjithatë, përtej krenarisë për të kaluarën, shkrimi përcjell edhe një shqetësim të thellë për mungesën e njerëzve dhe përfaqësuesve që, sipas autorit, do të duhej të ishin të pranishëm në këtë përvjetor përkujtimor.
„Isha në Sërmnovë, por Sërmnovari mungonte“, shkruan Veliu, duke shprehur dhimbjen për atë që e konsideron si mungesë të solidaritetit dhe të përkushtimit ndaj kujtesës historike.
Në reflektimin e tij, ai ngre pyetjen se ku janë sot bashkëluftëtarët, përfaqësuesit institucionalë e politikë dhe të gjithë ata që lidhen me historinë e kësaj treve. Kjo pyetje shndërrohet në një thirrje për reflektim mbi përgjegjësinë e brezave të sotëm për të ruajtur vlerat dhe trashëgiminë e së kaluarës.
Në fund, përballë dhimbjes dhe heshtjes që përshkon monologun, Luan Veliu rikthehet te detyrimi për të nderuar të pranishmit dhe për të ruajtur dinjitetin e përkujtimit, duke i përshëndetur me fjalët: „Të dashur mysafirë, mirë se erdhët në Sërmnovë!“
Shkrimi përmbyllet me një homazh për Ismail Mehmetin – Komandant Fisheku, si dhe për të gjithë dëshmorët që dhanë jetën për lirinë.
Lavdi Ismail Mehmetit – Komandant Fisheku!
Lavdi të gjithë dëshmorëve!
Luan Veliu, Sërmnovë, 20 tetor 2026.
