Këshilli i Marrëdhënieve Shqiptaro-Amerikane (AARC) zhvilloi një takim me zyrtarin e Departamentit të Shtetit, David M. Maher, përgjegjës për çështjet që lidhen me Maqedoninë e Veriut, ku u diskutuan zhvillimet e fundit në vend.
Sipas njoftimit të AARC, në fokus të bisedës ishin protestat e fundit të studentëve të drejtësisë, si dhe çështja e të drejtave gjuhësore në kuadër të Marrëveshjes së Ohrit.
AARC theksoi se debati publik shpesh dominohet nga çështje teknike dhe interpretime ligjore, si dispozitat e ligjit për gjuhët, opinionet e Komisionit të Venecias, mekanizmi i Balancer-it dhe zbatimi i legjislacionit. Megjithatë, sipas tyre, këto diskutime lënë në hije çështjen thelbësore.
“Në thelb, Marrëveshja e Ohrit përfaqëson një pajtim historik dhe një angazhim për ndërtimin e një shteti të përbashkët si bashkëpronarë të barabartë,” thuhet në qëndrimin e AARC.
Organizata ngre si pyetje kyçe nëse fryma e këtij pajtimi vazhdon të respektohet, duke shtruar dilemën nëse shqiptarët në vend trajtohen si palë të barabarta apo thjesht si një komunitet që tolerohet.
Sipas AARC, përgjigjja ndaj kësaj çështjeje do të ndikojë drejtpërdrejt në drejtimin e ardhshëm të Maqedonisë së Veriut.
Ja postimi plotë:
Këshilli i Marrëdhënieve Shqiptaro-Amerikane (AARC) u takua me zyrtarin e Departamentit të Shtetit, David M. Maher, përgjegjës për çështjet që lidhen me Maqedoninë e Veriut, për të diskutuar zhvillimet e fundit në vend.
Biseda jonë u përqendrua në protestat e fundit të studentëve të drejtësisë dhe në çështjen më të gjerë të të drejtave gjuhësore brenda kornizës së Marrëveshjes së Ohrit. AARC theksoi se, ndonëse diskursi publik shpesh ngec në debate teknike dhe semantike—dispozitat e ligjit për gjuhët, opinionet e Komisionit të Venecias, mekanizmi i Balancer-it sipas Ohrit, çështjet e zbatimit dhe ndryshimet e propozuara ligjore—problemi thelbësor po anashkalohet.
Në thelb, Marrëveshja e Ohrit përfaqëson një pajtim historik midis dy popujve që morën një vendim të vetëdijshëm për të ecur përpara së bashku, duke ndërtuar një shtet të përbashkët si bashkëpronarë të barabartë.
Pyetja themelore sot është nëse ky frymë pajtimi ende qëndron: A janë shqiptarët bashkëpronarë të barabartë në vendin e tyre, apo thjesht një popull që tolerohet?
Përgjigjja ndaj kësaj pyetjeje do të përcaktojë në fund drejtimin e ardhshëm të vendit. Pjesa tjetër është vetëm semantikë.
