Shkruan:
Taxhudin Hamidi
“Gjithashtu ti do të vëresh se jehuditë dhe ata që i përshkruan Zotit shok (idhujtarët) janë njerëzit me armiqësi të fortë kundër besimtarëve (kundër musliamnëve).
Ndërsa do të vëresh se më të afërmit si miq për besimatrër thanë:
“ Ne jemi nesara – krishterë”.
Këtë ngase prej tyre (të krishterëve) ka dijetarë (ulema) dhe të devotshëm, dhe se ata nuk janë kryeneçë”. (Kuran el Maide,82)
Instrumentet e gabueshme u kanë kushtuar shumë shtrenjtë edhe të krishterëve edhe musliamanëve.
Duke pamundësuar pejsmarrjen në proceset dhe aktivitetet shoqërore.
Pengimi i komunikimit shoqërorë multietnik dhe multikonfesional paraqet problem të rëndësishëm në avancimet dhe marrëveshjet multietnike në vend dhe në botë.
Dy komunitete mbajnë përgjegjësitë e tyre normal dhe shumë korekte mirpo jo edhe të coptojnë bashkëjetesën mes tyre si në aspektin e fqinjësisë të konstealcionit me tregtinë dhe shumë gjëra dhe forma të tjera demokratike që janë në favor të vedit dhe shoqërisë në botë.
Politikat e vetmjaftueshme janë baras me blasfeminë!
Sepse vetëm Zoti apo qenia apsolute është në ekzistencë dhe në veprim i Vetëmjaftueshem. (maturidi kitab teuhid)
Sepse politikat e vetmjaftueshmërisë të një mendësisë kanë shkaktuar dëm në zhvillimin e proceseve demokratike dhe kanë stopuar shumë projekte të rëndësishme në spektirn politik të vendit tonë.
Islami është fe që nuk njehë mitologji dhe bestytnitë.
Mësimet e tij janë të rëndomta dhe racioanle.
Islami i drejtohet arsyes dhe vetëdijes njerzore dhe jo ekskumunikimit dhe vendosjen e çështjeve në baza të mitologjisë dhe legjendave.
Pse nuk marrim mësim dhe model shtryerjen e islamit në gjithë botën.
Islami duke thyer të gjitha barierat gjeografike dhe politike.
Duke filluar nga namazi, agjërimi, zekati , haxhi dhe shumë shtyllave të tjera.
Në kontinuitet ka krijuar ndjenjën e barazisë shoqërore.
Stërvitjet në programet janë të mundshme.
Këta stërvitje dhe trajnime në lidhje me komunikimin multikonfesional janë moderne dhe bashkëkohore dje sot dhe nesër.
Prandaj modeli i komunikimit multikonfesional pengohet nga shumë qarqe hegjemoniste , që pamundësojnë që të njihen dy religjionet qiellore edhe pse jetojnë njëra përkrah tjetrës.
…tek na gjendet nga ata të cilët perëndimin e parafytyrojnë se ai është një tërësi negative ( mexhmuatul eshrar).
Ka edhe që besojnë se nëse perëndimi distancohet nga ne çështja jonë do të përmirsohet dhe do të përfundojnë problemet.
Gjithashtu besojnë se rruga e shpëtimit kalon përmes rezistencës ndaj perëndimit.
Mirpo shumica e problemeve të muslimanëve nuk ekzistojnë përshkak ndërhirjes së të huajve, mirpo për shkak të pasojave tona.
Perendimorët nuk janë tërësi negative tek ata gjenden edhe të mirë, është prononcuar analisti islam Dr. Abdulkerim Bekar për revistën “ Rabita “ . ( El-Rabita, f.90, nr.526.Apr-Maj 2010).
Mësimet islame çdoherë luftojnë specifiakt kategorike që pasioni të shkojë një hap para arsyes.
Këtu qëndronë problemi thelbësorë i pengimit të komunikimit konfesional.
Shumë qarqe mediatike dëshirojnë nga feja dhe religjioni vetëm mistike dhe aktivitete argëtuese.
Feja nuk është në gjendje të ndihmojë situatat e brishta dhe morbide në raste se vendoset në pozicione jo të rëndësihsme edhe më pak të luaj rolin lodrave sa për të mjegulluar veprimet jo njerzore dhe jashta proceseve demokratike.
Sipas Maturidit burimi i hulumtimit dhe investigimit bëhet dhe arrieht përmes: lajmeve – haber, shqiasave – havass dhe arsyes – akël.
Maturidi dëshironë dhe përpiqet të argumentojë parimet e religjionit me anë të këtyre burimeve.
Rasti i çlirimit të jerusalemit nga pushteti islam:
Omer Ibn Hatabi kundërshtoi të falet namazi në kishën Mehd, me aktin e çlirimit të Kudsi Sherifit , me shkas që më pas muslimanët për hire të këtij namazi të falur me rastin e çlirimit të mos e përvetësojnë si xhami.
Ky shembull eklatant nuk ekziston në sjelljen e çlirimtarve, vetëm tek ata që zemrën e tyre e kan mbështjellur me mësimet e Muhamedit s.a.v.s.
Nga ky kënd mundet të kuptohet toleranca dhe bashkëjetesa edhe në momentet jashtëzakonisht të veçanta.
Në raste lufte Muhamedi s.a.v.s. ushtarve islam ua ndalio vrasjen e priftërinjëve sepse ata janë njerës të lutjeve.
Feja islame është në gadishmëri të përhershme për dialog dhe bashkëjetesë me krishterët.
Në sh.e IX patriarku i (Kudsit) Palestinës me një letër iu drejtua deri te patriarku Konstantin duke i thënë :
“Ithtarët e besimit islam janë të drejtë, nuk ngriten kundra nesh me vepra të dëmshme dhe nuk na terorizojnë”.
Pasi Sirija ra në duar të muslimanëve, Kass Nesturi shkruajti një letër një shokut ku i thotë:
“ këta arab të cilët Zoti i vendosi mbi na u bënë autoritet tanë, mirpo nuk e luftojnë fenë krishtere, përkundrazi ata e mbrojnë besimin tonë dhe i respektojnë faltoret tona dhe shenjtorët tana dhe investojnë në kishat tona “.
Bernard LuissThotë : “Të gjitha vendet të cilat i pushtoi krishterizmi prej atyre që adhuronin putat ose muslimanët i detyronte ata me force të konvertohen dhe ishte fat i keq i muslimanëve të zgjedhin largimi nga feja imponuese ose mohim i fesë islame ose vdekje.”
“… Ç’ka ka në qiej dhe në tokë është vetëm e Tij (Allahut).
Mjafton që All-llahu është planifikues i pavarur”.
(Kuran en Nisa,171)
(xhxhxh!)
